Ξέρω ότι φαντάζει απίθανο όμως δοκιμάστε να παίξετε αυτή την άσκηση με Μέσο και Παράμεσο.Αυτό γίνεται για να αρχίσουμε να έχουμε μια ισορροπία στο δεξίμας χέρι(απο τη φύση ο παράμεσος είναι το πιο αδύνατο δάχτυλο ενω ο δείκτης το πιο δυνατό)
Τρίτη 27 Μαρτίου 2012
Ασκση με τις νοτε μι,φα,σολ
Τα δάχτυλα στο δεξί να προσέχετε,Πάντα εναλλάξ i,m (πάνω απο κάθε νότα μας το δείχνει)
Τα νούμερα που γράφει κάτω απο τις νότες μας δείχνουν ποιό δάχτυλο χρειάζεται,όπου 0 ελεύθερη χορδή.Προσέξτε να μήν σηκώνετε τα δάχτυλα πρίν την ώρα τους,(καλό θα είναι όταν μετά το φά ακολουθεί σολ να μήν σηκώνετε το 1ο δάχτυλο)
Καλή μελέτη
Πατήστε τώρα με το 1ο δάχτυλο το 1ο τάστο και μόλις χτυπήσατε τη νότα Φα
Πατώντας τώρα το 3ο τάστο με το 3ο δάχτυλο χτυπάτε ουσιαστικά τη νότα σολ.Η απορία που θα σας δημιουργηθεί ειναι η εξής:Καλα στο δεύτερο τάστο τι υπάρχει?Αυτό θα το αναπτύξουμε σε μι άλλη δημοσίευση!Φροντίστε τα δάχτυλα σας να είναι κάθετα με την ταστιέρα και φροντίστε να πατάτε λίγο πρίν το τέλος του τάστου διότι εκεί παράγεται ο πιο "καθαρός " ήχος.Σε όποια άλλη περίπτωση θα ακούσετε ένα ενοχλητικό τρίξιμο.
Συνοψίζοντας: 1η χορδή ελεύθερη ΜΙ
:1η χορδή 1ο τάστο Φα
:1η χορδή 3ο τάστο Σολ
Μην ξεχνάτε τον βασικό κανόνα πάντα τα δάχτυλα στο δεξί εναλλάξ i,m (δείκτη-μέσο)
koyunbaba
Το 4ο μέρος απο τη σουίτα για κιθάρα του Ιταλού συνθέτη Carlo Domeniconi (1947-) koyunbaba
Δευτέρα 26 Μαρτίου 2012
ανοιχτες χορδες
Ο τίτλος σε κάποιους που είναι εντελώς αρχάριοι θα τους παραξενέψει,ανοιχτες?Στα μέρη της κιθάρας είδαμε οτι η κιθάρα αποτελείται απο το σώμα την ταστιέρα το μπράτσο κλπ.Η ταστιέρα αν την κοιτάκετε απο την μπροστινή της όψη θα διαπιστώσετε οτι έχει κάποια "σιδεράκια",αυτά ονομάζονται τάστα εξ'ου και ταστιέρα.Κάθε τάστο μας δίνει και μία διαφορετική νότα.Ο όρος ανοιχτές σημαίνει οτι δέν χρειάζεται να "πατήσουμε" σε κανένα τάστο.
Κάτω απο κάθε μία νότα παρατηρούμς οτι υπάρχει ένα κυκλάκι με έναν αριθμό μέσα του.Αυτό ουσιαστικά μας δείχνει ακριβώς σε ποιά χορδή πρέπει να χτυπήσουμε.
Θέλω να τονίσω ότι στα αρχικά στάδια εκμάθησης μας δίνει αυτην την extra βοήθεια.Καλύτερα λοιπόν να κουραστείτε και να "ψάχνετε" τις νότες παρά να λέτε "Α! ωραία σολ=3,0οπου 3 χορδή,0 τάστο) γιατί αργότερα που θα γίνει πιο πολύπλοκο το πεντάγραμμο θα αντιμετωπίσετε προβλήματα.Ενα μικρό παραδειγμα για να μην τα κάνω δυσνόητα.Το σολ που το έχουμε μάθει εστω 3-0 βρίσκεται σε σε άλλες χορδές τις οποίες θα μάθετε αρκετά αργότερα.Γι'αυτό το λόγο μάθετε τις νότες
sonata brouwer
Οπως πολύ πετυχημένα ειπε μια φίλη πιανίστα,ο Στραβινσκι της κιθάρας leo brouwer
Πρώτο μέρος απο την σονάτα
Παρασκευή 23 Μαρτίου 2012
Burree
Το μεγαλείο του Bach στην πράξη.Απο την 3η σουίτα για λαούτο η bourree,με τον εκτελεστή Goran Sollscher,ο οποίος για να προσεγγίσει τον ήχου του λαούτου,χρησιμοποιεί μια δωδεκάχορδη κιθάρα.Αξίζει να σημειωθεί οτι η μουσική του Bach επηρρέασε πολλά είδη μουσικής με χαρακτιρηστικότερη την διασκευή του εν λόγο έργου απο τους jethro tull με τον Ian Andresson να το ερμηνέυει με το συγκρότημά του στο φλάουτο
J.S.BACH
Την πρώτη του μουσική εκπαίδευση έλαβε από τον πατέρα του στο Άιζεναχ και στη συνέχεια από το μεγαλύτερο αδελφό του, Johann Christoph, με τον οποίο έζησε στο Όρντρουφ μετά το θάνατο των γονιών του. Το 1699 ο Μπαχ συνέχισε τις σπουδές του στο Λύνεμπουργκ συμμετέχοντας στη χορωδία της σχολής και τελειοποιώντας παράλληλα τις γνώσεις του στο Εκκλησιαστικό Όργανο. Το 1703, μόλις 18 χρόνων, προσελήφθη ως βιολονίστας στην Αυλή του δούκα της Βαϊμάρης και μερικούς μήνες αργότερα ανέλαβε τη θέση του οργανίστα στην εκκλησία του Αγίου Βονιφάτιου στο Άρνσταντ. Το 1707, ύστερα από διαγωνισμό, πήρε τη θέση του οργανίστα στην Εκκλησία του Αγίου Βλασσίου στο Μυλχάουζεν, μουσικό κέντρο και έδρα διάσημων μουσικών. Μετά από ένα χρόνο εγκαταστάθηκε στη Βαϊμάρη, αναγνωρισμένος για τις καταπληκτικές του εκτελέσεις στο Όργανο.
Το 1711 εγκαθίσταται στην Αυλή του Καίτεν, όπου η αδιαφορία που υπήρχε για τη φωνητική μουσική, ανάγκασε τον Μπαχ να ασχοληθεί με τη σύνθεση ενόργανης μουσικής και την τελειοποίηση ορισμένων οργάνων στον μηχανισμό, το κούρδισμα και την τεχνική εκτέλεσης. Το πρώτο μέρος των συνθέσεων, που αποτέλεσαν το «Καλά συγκερασμένο πληκτροφόρο» (24 πρελούδια και 24 φούγκες), γράφτηκε στο Καίτεν, μαζί με τις Αγγλικές και τις Γαλλικές σουίτες. Η έλλειψη εκκλησιαστικού Οργάνου στην Αυλή του Καίτεν κέντρισε τη φαντασία του Μπαχ και στην περίοδο αυτή ανήκουν οι περίφημες Σονάτες και Παρτίτες για σόλο βιολί, οι Σουίτες για βιολοντσέλο και τα 6 Βρανδεμβούργεια Κοντσέρτα.
Ο Μπαχ εγκατέλειψε το Καίτεν, το 1723, προκειμένου γα διαγωνιστεί στη Λειψία για την κατάληψη της θέσης του κάντορα στην εκεί Εκκλησία του Αγίου Θωμά. Τελικά, κατέλαβε τη θέση αυτή, που επί δυο περίπου αιώνες την κατείχαν διαπρεπείς μουσικοί και η οποία μπορούσε να θεωρηθεί, ακόμα και από κοινωνική άποψη, το αποκορύφωμα της σταδιοδρομίας ενός μουσικού. Στη Λειψία, εκτός από σύντομες διακοπές, ο Μπαχ έμεινε έως το θάνατο του. Αυτή είναι η πιο κοπιαστική και πιο έντονη περίοδος του συνθέτη, υποχρεωμένου, από τη θέση του, να ασχολείται με πολλά πράγματα (σχολή μουσικής, κοντσέρτα, σύνθεση νέων μουσικών έργων).
Καλεσμένος το 1747 στο Πότσνταμ από τον Φρειδερίκο Β', αυτοσχεδίασε με εξαιρετική επιτυχία πάνω σ' ένα θέμα που του έδωσε ο ίδιος ο Φρειδερίκος, στον οποίο ο Μπαχ αφιέρωσε κατόπιν το έργο του «Μουσική προσφορά».
Στα τελευταία χρόνια της ζωής του, έγραψε το μνημειώδες έργο «Η τέχνη της φούγκας», μια εξαιρετική σύνθεση που έμεινε ατελής εξαιτίας σοβαρής αρρώστιας των ματιών του. Ύστερα από δυο χειρουργικές επεμβάσεις που απέτυχαν, αλλά προκάλεσαν σοβαρές βλάβες σε ολόκληρο τον οργανισμό του, ο Μπαχ πέθανε από αποπληξία. Επέζησαν για πολλά χρόνια, η δεύτερη σύζυγος, 6 γιοι και 4 κόρες από τα 20 παιδιά που είχε φέρει στον κόσμο με τους δυο γάμους του (τη Maria Barbara και τη σοπράνο Anna Magdalena).
Η μνήμη του Μπαχ τιμάται από τις Λουθηρανικές εκκλησίες στις 28 Ιουλίου.
Λόγω του εντυπωσιακού αριθμού έργων του Μπαχ, δημιουργήθηκε η ανάγκη συστηματικής ταξινόμησης τους. Τα έργα του Μπαχ αναφέρονται με τους αριθμούς BWV, τα αρχικά του γερμανικού όρου Bach Werke Verzeichnis (ελλ. μφ. Κατάλογος Έργων Μπαχ). Ο κατάλογος, που δημοσιεύθηκε το 1950, συντάχθηκε από τον Wolfgang Schmieder και οι αριθμοί BWV αναφέρονται κάποιες φορές και ως αριθμοί Schmieder. Σε αυτή την περίπτωση χρησιμοποιείται (σπανίως) μια παραλλαγή που χρησιμοποιεί το γράμμα S, αντί του BWV.
Χαρακτηριστικό αυτού του καταλόγου των έργων του Μπαχ είναι πως οργανώνεται θεματικά και όχι χρονολογικά. Συγκεκριμένα ακολουθείται η εξής σύμβαση:
- BWV 1-222: καντάτες
- BWV 225-248: μεγάλης κλίμακας χορωδιακά έργα
- BWV 250-524: άλλα χορωδιακά, ορατόρια και κυρίως θρησκευτικά έργα
- BWV 525-748: έργα για εκκλησιαστικό όργανο
- BWV 772-994: έργα για κλειδοκύμβαλο
- BWV 995-1000: έργα για λαούτο
- BWV 1001-1040: έργα μουσικής δωματίου
- BWV 1041-1071: έργα για ορχήστρα
- BWV 1072-1126: κανόνες και φούγκες
Πέμπτη 22 Μαρτίου 2012
Φεστιβαλ κιθάρας
Η υποβολή αιτήσεων για τη συμμετοχή σας στο 11ο Διεθνές Φεστιβάλ Κιθάρας
της Βέροιας ισχύει μέχρι τις 31 Μαρτίου. Παρακαλούμε να σημειώσετε ότι
οι αιτήσεις μπορούν μα υποβληθούν μόνο ηλεκτρονικά ή μέσω φαξ, στην
παρακάτω διεύθυνση και νούμερο:
info@veriaguitarfestival.gr
fax(+302331027914)
Φιλικά,
Ο καλλιτεχνικός διευθυντής του ΦΚΒ,
Κώστας Μακρυγιαννάκης
Καλημερα
Ποια είναι τα καθήκοντα του; Αυτά περιλαμβάνουν: μελέτη των μουσικών έργων σε συνεργασία με την ορχήστρα, διεύθυνση της ορχήστρας στις πρόβες και στην εκτέλεση μπροστά σε κοινό και συμβουλές στα μέλη της ορχήστρας για το επιθυμητό αποτέλεσμα, σχεδιασμός του προγράμματος και επιλογή του έργου.
Που εργάζεται και υπό ποιές συνθήκες; Η εργασία αυτή εκτελείται σε θέατρα, όπερες και άλλους χώρους συναυλιών. Αναμένεται εργασία εκτός κανονικού ωραρίου.
Τι εργαλεία / εξοπλισμό χρησιμοποιεί; Τα εργαλεία του διευθυντή ορχήστρας είναι οι παρττιτούρες και η μπαγκέτα.
Εν ολίγης πέραν της χιουμοριστικής φωτογραφίας ο μαέστρος είναι το Α και το Ω σε μία ορχήστρα καθώς δίνει το ρυθμό λέει πότε πρέπει να παίξει το κάθε όργανο σε τι ένταση κλπ.Φυσικά σε μία χώρα σάν την Ελλάδα,που γέννησε την τέχνη τα γράμματα και τον πολιτισμό δεν θα μπορούσε να μήν υπάρχουν διεθνούς φήμης μαέστροι.Ενα εξ'αυτών ειναι ο Δημήτρης μητρόπουλος ο Δημήτρης Μυράτ και ο Ανδρέας Πυλαρινος
Τρίτη 20 Μαρτίου 2012
Μία μεγάλη βοήθεια
Η απάντηση είναι απλή,μία σειρά απο 8 νότς ονομάζεται οκτάβα.μπορούμε να συναντήσουμε αρκετές "οκτάβες" στο πεντάγραμμο,χρησιμοποιώντας τις λεγόμενες βοηθητικές γραμμές.Αυτές τις συναντάμε είτε πάνω είτε κάτω απο το πεντάγραμμο.Προσοχή όμωςεκτός απο τις βοηθητικές γραμμές δεν πρέπει να παραλείψουμε και τα νοητά διαστήματα που δημιουργούνται ανάμεσα σε αυτές.Δηλαδή μετράμε με τον ίδιο ακριβώς τρόπο που μάθαμε στο πεντάγραμμο.Αν θέλαμε να το σκεφτούμε αυτό το παράδειγμα χωρίς πεντάγραμμο.Φανταστείτε ενα μικρό παιδί να μιλάει έναν άντρα και μία γυναίκα!όλοι αυτοί έχουν μια διαφορετική (έκταση) φωνής(ψιλή μπάσσα πρίμα) για αυτόν ακριβώς το λογο υπάρχουν οι βοηθητικές γραμμέ,Για να μπορούν να καλψουν όλο αυτό το φάσμα
''ΑΠΛΗ ΣΤΙΓΜΗ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ '' ΜΙΑ ΜΙΚΡΗ ΚΟΥΚΙΔΑ ΜΕ ΤΕΡΑΣΤΙΑ ΣΗΜΑΣΙΑ ΣΤΗ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΤΟΥ ΗΧΟΥ
Σε παλαιότερη ανάρτηση αναφερθήκαμε στις βασικές ρυθμικές αξίες της μουσικής.Ο τρόπος όμως της ρυθμικής γραφής μπορεί να γίνει αρκετά πιο περίπλοκος απο τα απλά αυτά μετρήματα.Με διάφορους συμβολισμούς που θα αναφέρουμε στην πορεία,μαζί με την απλή στιγμή διαρκείας μαθαίνουμε πως μπορούμε να δημιουργήσουμε μια ποικιλομορφία νέων ρυθμικών σχημάτων που σε συνδυασμό με μια μελωδική γραμμή, μπορούν να αποφέρουν ενα πολύ όμορφο κ ενδιαφέρον αποτέλεσμα!Ας μην ξεχνάμε άλλωστε πως η μαγεία μιας μουσικής σύνθεσης πέρα από τη συνύχηση μιας σειράς φθόγγων, κρύβεται πίσω από το ρυθμό.Απο ΄κεί μπορούμε να ξεχωρίσουμε κ τα διάφορα είδη της μουσικής..Με τους συμβολισμούς αυτούς λοιπόν, μας δίνεται η δυνατότητα να κάνουμε διάφορα ''παιχνιδίσματα΄΄ ρυθμού. Για να μην μακρυγορούμε άλλο ας αναλύσουμε για αρχή τι ακριβώς είναι η απλή στιγμή διαρκείας κ ποιές είναι οι ιδιότητες της. Είναι μια τελίτσα που μπαίνει ακριβώς δίπλα σε μια οποιαδήποτε νότα και προσθέτει στην αξία αυτής ακριβώς το μισό του χρόνου της.Η αξία αυτή ονομάζεται αυτόματα παρεστιγμένη!Αρα η διάρκεια της νότας παρατείνεται λίγο ακόμη από το βασικό της μέτρημα.Δεν μπορεί να χωρέσει ο νους μας πόσους συνδυασμούς μπορούμε να φτιάξουμε με αυτήν τη θαυματουργή κουκίδα,που εξυπηρετεί άνισα μετρήματα! Στον παραπάνω πίνακα αναλύουμε καθαρά την ρυθμική μεταβολή της κάθε αξίας.Δηλαδη εάν η τελίτσα βρίσκεται διπλα σε ενα ολόκληρο(διάρκεια 4)προσθετεί το μισο 4:2=2 και το μέτρημα μας διαρκεί 6
Σάββατο 17 Μαρτίου 2012
Συνοπτικα
Το πεντάγραμμο έχει 5 γραμμές και 4 διασήματα.παρτε ένα μολυβάκι και τοποθετήστε το στη δεύτερη γραμμή (πρέπει να έχετε απόλυτη ακρίβεια) και πάρτε σαν σημείο αναφοράς οτι εκεί βρίσκεται το σόλ.Γράψτε πάνω απο το πεντάγραμμο ντο ρε μι φα σολ λα σι (για να μην μπερδεύεστε) και ξεκινάμε.
Απο το σολ αν ανέβουμε στο διάστημα θα βρούμε τη νότα λα στην επόμενη γραμμή το σι κλπ
Απο το Σολ και κάτω στο διάστημα βρίσκουμε τη φα.Εν ολίγης με τη σειρα που γραφουμε στο χαρτί τις νότες ντο ρε μι κλπ με τον ίδιο ακριβώς τρόπο λειτουργεί στο πεντάγραμμο
Πιστεύω ο πίνακας να σας διαφωτίσει
Παρασκευή 16 Μαρτίου 2012
Verano porteno
Το Καλοκαίρι Απο τη σουίτα 4 εποχές του Μπουένος Άιρες του ανθρώπου που τόλμησε να αλλάξει το τάνγκο βάζοντας του μέσα τζάζ στοιχεία Astor piazzolla.Γεννηθηκε στην Αργεντινή το 1921 απο γονείς μετανάστες απο την Ιταλία,μεγάλωσε στην Αμερική όπου ξεκίνησε να παίζει μπαντονεον(πρόγονος του ακορντεόν). Επέστρεψε στην Αργεντινή το 1937, όπου το παραδοσιακό τάγκο βασίλευε ακόμη, και έπαιξε σε νυχτερινά κέντρα με διάφορες άσημες μπάντες. Ο πιανίστας Αρθουρ Ρουμπινστάιν (Arthur Rubinstein), ο οποίος τότε ζούσε στο Μπουένος Άιρες, τον συμβούλεψε να μαθητεύσει κοντά στον Αργεντινό συνθέτη Αλμπέρτο Χιναστέρα (Alberto Ginastera). Ερχόμενος σε τριβή με παρτιτούρες του Στραβίνσκι του Ραβέλ, του Μπάρτοκ, και άλλων, παράτησε προσωρινά το τανγκό και καταπιάστηκε με τη σύνθεση της σύγχρονης κλασικής μουσικής.
Με την παρότρυνση του Χιναστέρα, το 1953 ο Πιατσόλα συμμετείχε σε διαγωνισμό σύνθεσης με τη "Συμφωνία του Μπουένος Άιρες" και κέρδισε υποτροφία από τη γαλλική κυβέρνηση για να μαθητεύσει στο Παρίσι κοντά στη Γαλλίδα συνθέτρια και μαέστρο Νάντια Μπουλανζέ (Nadia Boulanger). Η διορατική Μπουλανζέ άλλαξε τη ζωή του σε μια μέρα, όπως διηγείται ο ίδιος ο Πιατσόλα:
- Όταν τη συνάντησα της έδειξα συμφωνίες και σονάτες μου με το κιλό. Άρχισε να τις διαβάζει και ξαφνικά είπε το εξής φρικτό: ‘Είναι πολύ καλογραμμένα.’ Και σταμάτησε, βάζοντας μια μεγάλη τελεία, τεράστια σαν μπάλα ποδοσφαίρου. Μετά από λίγο είπε: “Εδώ είσαι σαν τον Στραβίνσκι, σαν τον Μπάρτοκ, σαν τον Ραβέλ, αλλά ξέρεις τι; Δεν βρίσκω τον Πιατσόλα εδώ πέρα.” Κι άρχισε να διερευνά την προσωπική μου ζωή: τι έκανα, τι έπαιζα και τι δεν έπαιζα, αν ήμουν εργένης ή με κάποιον, ήταν σαν πράκτορας του FBI! Και της είπα με ντροπή ότι ήμουν μουσικός του τάγκο. Στο τέλος της είπα, “Παίζω σε ‘νυχτερινό κέντρο.’” Δεν ήθελα να πω “καμπαρέ.” Κι εκείνη απάντησε, “Νυχτερινό κέντρο, ναι, δηλαδή καμπαρέ, δεν είναι;” “Ναι,” απάντησα, και σκέφτηκα, “Θα τη χτυπήσω αυτή τη γυναίκα μ' ένα ραδιόφωνο στο κεφάλι...” Δεν ήταν εύκολο να της πει ψέματα κάποιος.
- Συνέχισε να ρωτάει: “Λες ότι δεν είσαι πιανίστας. Τι όργανο παίζεις τότε;” Και δεν ήθελα να της πω ότι έπαιζα μπαντονεόν γιατί σκέφτηκα ότι “Θα με ρίξει κάτω από τον τέταρτο όροφο.” Τελικά ομολόγησα και μου ζήτησε να της παίξω λίγα μέτρα από κάποιο δικό μου τανγκό. Άνοιξε ξαφνικά τα μάτια, μου άρπαξε το χέρι και είπε: “Βρε χαζέ, αυτός είναι ο Πιατσόλα!” Υστερα πήρα όλη τη μουσική που είχα συνθέσει, δέκα χρόνια της ζωής μου, και την έστειλα στον διάολο μέσα σε δύο δευτερόλεπτα.
Εισάγοντας τη νέα του προσέγγιση στο τάγκο (nuevo tango), έγινε αμφιλεγόμενη προσωπικότητα στη χώρα, τόσο μουσικά όσο και πολιτικά. Το αργεντίνικο ρητό "στην Αργεντινή όλα μπορούν να αλλάξουν — εκτός από το τάγκο" δείχνει λίγο την αντίσταση που συνάντησε ο Πιατσόλα στην πατρίδα του. Όμως η μουσική του έτυχε αποδοχής στην Ευρώπη και τη Βόρεια Αμερική, και τις διασκευές του του τάγκο υποδέχθηκαν με χαρά κάποια φιλελεύθερα τμήματα της αργεντινής κοινωνίας, τα οποία προωθούσαν πολιτικές αλλαγές παράλληλα με τη μουσική του επανάσταση.
Κατά τη διάρκεια της δικτακτορίας του αργεντινού στρατού από το 1976 μέχρι το 1983, ο Πιατσόλα έζησε στην Ιταλία, αλλά επέστρεψε αρκετές φορές στην Αργεντινή, ηχογράφησε εκεί, και τουλάχιστον σε μία περίπτωση γευμάτισε με τον δικτάτορα Χορχε Ραφαέλ Βιδέλα. Όμως η σχέση του με τον δικτάτορα πρέπει να ήταν όχι και τόσο φιλική, όπως περιγράφεται στο βιβλίο Astor Piazzolla, A manera de Memorias:
Το nuevo tango του Πιατσόλα ξεχώριζε από το παραδοσιακό τάγκο λόγω της ενσωμάτωσης στοιχείων τζαζ, της χρήσης περίπλοκων συγχορδιών και διαφωνιών, της χρήσης αντίστιξης, και των μακρών συνθετικών μορφών. Ο Πιατσόλα εισήγαγε επίσης μουσικά όργανα που δεν χρησιμοποιούνταν στο παραδοσιακό τανγκό, όπως το φλάουτο, το σαξόφωνο, την ηλεκτρική κιθάρα, ηλεκτρονικά όργανα, το βιμπράφωνο, και ντραμς.
Ο Πιατσόλα έπαιξε με διάφορα σχήματα: με την Ορχήστρα (1946), το "Οκτέτο Μπουένος Άιρες" (1955), το "Πρώτο Κιντέτο" (1960), το "Νονέτο" (1971), το "Δεύτερο Κιντέτο" (1978) και το "Σεστέτο" (1989). Εκτός από τις πρωτότυπες συνθέσεις και διασκευές που παρείχε, ήταν ο μαέστρος και μπαντονεονίστας σε όλα τα σχήματα. Ηχογράφησε επίσης τον δίσκο Summit με τον βαρύτονο σαξοφωνίστα Τζέρι Μάλιγκαν. Ανάμεσα στις πάμπολλες συνθέσεις του περιλαμβάνονται ορχηστρικά έργα όπως το "Concierto para Bandoneón, Orquesta, Cuerdas y Percusión", το "Doble-Concierto para Bandoneón y Guitarra", το "Tres Tangos Sinfónicos" και το "Concierto de Nácar para 9 Tanguistas y Orquesta", κομμάτια για σόλο κλασική κιθάρα -- τα "Cinco Piezas", καθώς και μουσική για τραγούδια τα οποία είναι ακόμη πολύ γνωστά στη χώρα του, όπως το "Balada para un loco" (Μπαλάντα για έναν τρελό) και το "Adiós Nonino" (αφιερωμένο στον πατέρα του) το οποίο ηχογράφησε πολλές φορές με διάφορους μουσικούς και διάφορα σχήματα. Οι βιογράφοι υπολογίζουν ότι ο Πιατσόλα συνέθεσε γύρω στις 3.000 κομμάτια από τα οποία ηχογράφησε περίπου τα 500.Η διασκευή του έργου αυτού για κιθάρα έγινε απο το Βραζιλιάνο συνθέτη και κιθαριστή Sergio Assad
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)